Indywidualna krzywa kalibracyjna – co to jest ?

Czytając materiały firmowe natknęłam się na taką informację – Indywidualna krzywa kalibracyjna

I dalej wyjaśnienia:

& analiza ilościowa wymaga krzywej kalibracji. Trzy punkty to minimalna ilość, pięć punktów stanowi przyjętą zasadę do jej wykreślenia,

&uwzględnia tło testu „backgruound”

&badana próbka w jednakowym czasie i jednakowych warunkach oddziałuje na linie standardowe służące do wykreślenia krzywej, jak i na antygeny naniesione na teście,

&umożliwia określenie rodzaju błędów przypadkowych i systematycznych,

&pokrywa zakres badanych stężeń w próbkach rzeczywistych,

&wyniki w oparciu o krzywą kalibracyjną przeliczane są logarytmicznie i wyrażone w kU/l

Mam trochę mieszane uczucia po przeczytaniu takiej informacji. Jestem ciekawa waszego zdania na ten temat

Starość nigdy nie jest w naszych planach

Małe eksperymenty ze szczęściemStarość nigdy nie jest w naszych planach, chociaż podobno jest teraz w modzie, tak przynajmniej zaczęły obwieszczać media. Po modzie na dzieci przyszła pora na ludzi starych. Dziećmi już byliśmy, starymi albo jesteśmy, ewentualnie będziemy. Jak wygląda ten etap życia w Holandii, pokazuje książka Małe eksperymenty ze szczęściem, sekretny dziennik Hendrika Groena, lat 83 i 1/4. Bohater przebywa w domu spokojnej starości w północnej części Amsterdamu. Może jest stary, ale z całą pewnością niemartwy. Choć ciało odmawia mu posłuszeństwa, nie poddaje się. Interesująco, z humorem opisuje swoje zmagania ze starzejącym się ciałem. Pokazuje, że stary to też człowiek, tylko trochę starszy, często z fizycznymi ograniczeniami. Opowiada o przywiązaniu, o rodzącej się miłości, przyjaźni, o umieraniu, o próbie zachowania godności i jakże częstym poddaniu się upływającemu czasowi. Wszystko jest opisane sprawnym językiem, z dużą dawką humoru. [Czytaj dalej…]

Test korekcji przedłużonego czasu APTT

            Diagnostyka laboratoryjna zaburzeń hemostazy w opinii wielu diagnostów jest skomplikowana i trudna. W rzeczywistości nie jest ona, ani bardziej, ani mniej wymagająca niż inne działy medycyny laboratoryjnej, a jednak wciąż podchodzi się do niej trochę nieufnie, z rezerwą. W wielu moich rozmowach z koleżankami i kolegami diagnostami przewijał się temat prawidłowego wykonywania testów korekcji u chorych, którzy mają wydłużony APTT. Wątpliwości budzi nie tylko sposób wykonania testu i jego interpretacja, ale także, to kiedy jego wykonanie jest zasadne, a kiedy można się bez tego testu obyć. Postaram się zatem w paru słowach przypomnieć podstawowe fakty dotyczące prawidłowego wykonania i interpretacji testu korekcji przedłużonego czasu APTT.

[Czytaj dalej…]

Ciekawe komórki – część 6

Limfocyty w mononukleozie 

Komórki możemy oglądać dzięki Pani Ewie Wójcik i Maćkowi Smutkowi.

Ciekawe komórki – część 5

Limfocyty białaczki włochatokomórkowej

Komórki możemy oglądać dzięki Pani Ewie Wójcik i Maćkowi Smutkowi.

Ciekawe komórki – część 4

Prolimfocyty

Komórki możemy oglądać dzięki Pani Ewie Wójcik i Maćkowi Smutkowi.

Markery diagnostyczne zapalenia wątroby

Podstawowymi wskaźnikami określającymi fizjologiczny stan wątroby są znane od dawna biochemiczne markery: transaminaza alaninowa, transaminaza asparaginianowa, fosfataza alkaliczna, albuminy, białko całkowite, bilirubina, gammaglutamylotranspeptydaza oraz fibrynogen. Do powyższych często dodaje się poziomy aktywności mniej specyficznych enzymów (kinaza kreatyninowa, dehydrogenaza sorbitolowa, dehydrogenaza glutaminianowa i mleczanowa, 5’-nukleotydaza), spowinowacone z testami koagulogicznymi. Współczesna medycyna używa wielu znanych zależności, konstelacji oraz algorytmów diagnostycznych dotyczących zmian stężeń wspomnianych markerów, pomagających dokładnie zidentyfikować poszczególne przypadki chorobowe związane z zaburzeniami w funkcjonowaniu największego narządu w ciele człowieka. Jednym ze znaczących wyzwań diagnostyki jest identyfikacja stanów zapalnych organu z pominięciem inwazyjnych testów biopsyjnych, które, z jednej strony, stanowią duże obciążenie dla pacjenta a z drugiej strony, angażują czasochłonną diagnostykę histopatologiczną. Odkrycia ostatnich lat pozwalają ocenić nie tylko ogólny stan narządu ale także zasugerować mechanizm powstania zmiany chorobowej co jest wyjątkowo przydatne zwłaszcza z punktu widzenia klinicystów i toksykologów.

[Czytaj dalej…]